سپاه پاسداران با مسیحیان برخورد کرد

سازمان اطلاعات سپاه سیدالشهداء استان تهران از برخورد با آنچه “شبکه تبلیغ و ترویج مسیحیت تبشیری” خواند در شهرهای تهران، ری و پردیس خبر داد. این سازمان مدعی دستگیری تعدادی متهم در این رابطه شد.

به نقل از مهر، سازمان اطلاعات سپاه حضرت سیدالشهداء استان تهران صبح سه شنبه مدعی شد “طی یک سلسله اقدامات اطلاعاتی، شبکه وسیعی که به بهانه تبلیغ و ترویج مسیحیت تبشیری و کلیساهای خانگی اقدام به تخریب ادیان ابراهیمی و تشویش اذهان عمومی و انحراف اذهان در فضای عمومی و مجازی می‌کردند، در شهرهای تهران، ری و پردیس شناسایی و متلاشی شدند.”

سازمان اطلاعات سپاه حضرت سیدالشهداء تاکید کرد: “در این ارتباط تعدادی از متهمین به‌همراه اسناد و مدارک مکشوفه دستگیر و تحویل مراجعه قضایی شدند”.

این سازمان اطلاعات بیشتری در مورد تعداد و هویت دستگیر شدگان نداد.

لازم به یادآوری است حکومت ایران علیرغم اینکه مسیحیت را در قانون اساسی بعنوان یک دین به رسمیت می شناسد با اینحال تلاش زیادی برای مقابله با گرویدن شهروندان به این دین و فعالیت های فعالان این آیین دارد.

کار کلیسا و خادمین چیست؟

1.تکمیل  وبنا و تقویت ایمانداران

برای چی ؟

1.تکمیل مقدسین برای کار خدمت
2.بنا و تقویت اعضا برای اینکه همه ایمانداران به یگانگی ایمان و شناخت عیسی خداوند و انسان کامل مثل خود مسیح بشوند تا مطابق کلام تعلیم بگیرند تا هر کس هر حرفی یا تعلیمی خارج از کلام می گوید آمین نگوییم و آن را به عنوان خوراک روحانی مسموم نپذیریم که باعث مسمومیت روح ما شود چون همانطور که جسم ما با غذای ناسالم مسموم می شود روح ما نیز با تعالیم اشتباه باعث مسمومیت می شود

چرا خدای که مسیحیت معرفی می کنه متفاوت است؟

خدایی که در دیگر ادیان و مذاهب وجود دارد میخواهد خودش را بر من کوچک بزرگ کند و بر من پادشاهی کند و هرچه او بگوید من انجام دهم و بنده او باشم
ولی خدایی که در مسیحیت وجود دارد خودش زجر انسانی را کشید خودش پادشاه بود اما خود فروتن و کوچک شد تا من احساس ترس نکنم و بدانم خدا عادل است و او آمد تا پادشاهی خودش را با ما تقسیم کند نه اینکه فقط بر ما پادشاهی کند
اگر ما امروز این خدا را میپرستیم و عشق به او داریم برای همین فروتنی و خوب بودن او است تا بر من کوچک نخواهد بزرگی نشان دهد بلکه مرا بلند سازد تا همراه او پادشاهی کنم
زیرا ما خوانده شدیم تا در پاشاهی او شریک باشیم
شکر برای وجود تک تک شما عزیزان هیچگاه امیدتان را نسبت به خدای محبت از دست ندهید زیرا به شیطان هم قدرتی داده شده تا این خدا را انکار کند و در وجود شما داخل شده او را انکار می نماید و امید و محبت و دل خوشی را از شما گرفته و جایش نا امیدی و خشم و کینه و افسردگی را به شما می دهد
و این صفات بدی که به شما می دهد در بی اعتمادی شما نسبت به خدا رخ می دهد
پس هیچگاه نسبت به خدا بی اعتماد نشوید اگر بی اعتمادی وجود دارد اعتماد هم نیز وجود خواهد داشت
اگر بی خدایی وجود دارد قطعا با خدایی هم وجود خواهد داشت و اگر خشم وجود دارد محبت نیز وجود خواهد داشت.چرا خدای 

فرزند خواندگی

فرزند خواندگی یعنی چه؟

ما به واسطه ایمان به مسیح، فرزند خواندگان خدا می‌شویم. این یکی از جنبه‌های نجات ما در مسیح می‌باشد.
ما همگی در اصل بندگان گناه و شیطان می‌بودیم. ما عضو خانواده الهی نبودیم. خدا آفریننده همه انسانهاست اما پدر همه آنان نیست. او فقط پدر آنانی است که به عیسی ایمان می‌آورند. خدا فقط زمانی ما را به خانواده خود می‌پذیرد که عدالت مسیح را به واسطه ایمان قبول نماییم.
فرزند خواندگان از شخصی که ایشان را به فرزندی پذیرفته است، ارث کامل می‌برند. گرچه از لحاظ جسمانی فرزند طبیعی او نیستند، اما از نظر قانونی فرزند او به حساب می‌آیند و از همه امتیازات فرزندی برخوردار می‌گردند. ما نیز گرچه زمانی طبیعتی گناه آلود داشتیم، اما اکنون از طریق مسیح، از لحاظ روحانی، پسران و دختران خدا شده‌ایم و در آسمان، ارثی کامل دریافت خواهیم داشت (رومیان ۸: ۱۵-۱۷؛ غلاطیان ۴: ۳-۷؛ افسسیان ۱: ۴-۵).
دریافت مقام فرزندی خدا یکی از بزرگترین امتیازات و برکات نجات ماست. فرزند خواندگی به این معنی است که طبیعت خدا از طریق روح‌القدس وارد سرشت ما می‌گردد؛ به این معنی است که با خدا مشارکت و رفاقت نزدیکی داریم، همان رفاقت و صمیمیتی که کودک با پدر خود دارد؛ همچنین به این معنی است که زندگی ما باید شایسته مقام فرزند خدا باشد. فرزند خدا بودن امتیاز و شادی بزرگی است؛ در ضمن، مسئولیت بزرگی نیز هست.

آمادگی روحانی

در زندگی زمانهایی پیش می آید که شرایط غیر متعارف حاکم می شود و به مرحله ای می رسیم که انگار ایمان ما یک محک حسابی می خورد و نمی دانیم که با شرایط روبرو چگونه مواجه شویم. تا به حالا خوب بوده و همه چیز روی روال عادی به پیش رفته و ما نیز سرگرم زندگی و روزمرگی بوده‌ایم ولی یک زمانی می رسد که شرایط غیر معمول و موانع سخت پیش می آید. به واقعیت موانع و فشارها وجود دارد، مخصوصاً برای یک ایماندار سنگهایی بزرگ ممکن است انداخته شود، که برای مقابله با این شرایط، یک ایماندار باید همیشه آماده باشد وگرنه در روز واقعه سورپرایز شده و ممکن است سکان کنترل زندگی اش از دستش خارج شود. آماده بودن در ایمان مثل سربازی هست که همیشه لباس رزم بر تن دارد و اسلحه خود را به همراه دارد اگر چه جنگی نیست ولی اگر هم جنگ بود آماده هست تا بجنگد. یک ایماندار باید همیشه آماده باشد و روزهای خوش سرگرم لذتهای زندگی نشود تا در روز شریر به زانو در نیاید. با در دعا و کلام ماندن روزانه و وقت گذاشتن در حضور خدا در اول زندگی خود می شود همیشه در ایمان آماده بود. هرقدر بیشتر در حضور وقت بگذاریم بیشتر قوت خواهیم یافت. باید طوری زندگی کرد که همیشه مراقب باشیم و ایمان ما به خواب نرود و یا سرد نشود تا به وقت نیاز در قوت روح القدس باشیم. اگر مشارکت خود را با خداوند کم کنیم آنگاه ضعیف خواهیم شد. ما به مشارکت با خدای زنده در هر زمان نیاز داریم تا قوت را همیشه در هر شرایط داشته باشیم.

آمیین

صعود عیسی مسیح

مفهوم صعودمسیح :

عیسی مسیح بعد از برخاستن از مردگان چهل ‌روز را با شاگردانش گذراند و بعد به آسمان صعود نمود.
(لوقا ۲۴:‏۵۱ و اعمال رسولان ۱:‏۹)
 طبق تقویم مسیحی تاریخ این حادثه مثل روز عید قیام‌، سال به سال عوض می‌شود ولی همیشه چهل روز بعد از یکشنبۀ عید قیام است و به روز پنجشنبه می‌افتد. و امروز٢٥ ماه مي ٢٠١٧ برابر با ٤ خرداد ١٣٩٦ روز صعود عيسي مسيح است . 
 و ده روز بعد از صعود، همانطوری که مسیح وعده داده بود، روز پنطیکاست فرا رسید و روح‌القدس نازل شد (اعمال رسولان ۲:‏۱-۴).

اما اهمیت صعود در چیست‌؟ بدون شک شاگردان از رفتن مسیح خیلی ناراحت و متأسف بودند. پس چرا لازم بود که مسیح آنها را ترک کند و الان کجاست و چه کار می‌کند؟

در وهله اول کلام خدا نشان می‌دهد که مسیح در دست راست خدای پدر نشسته است
(رومیان ۸:‏۳۴؛ افسسیان ۱:‏۲۱ و کولسیان ۳:‏۱)
و استیفان‌، اولین شهید مسیحی‌، مسیح صعود کرده را دید و این حقیقت را تأئید کرد
(اعمال رسولان ۷:‏۵۵-۶۰).
مسیح هم وقتی که با شاگردانش صحبت می‌کرد به صعود خود اشاره نمود
(یوحنا ۱۶:‏۵ و ۲۰:‏۱۷).
 پس مسیح الان چه‌ کار می‌کند و از صعودش چه نتایجی می‌توان گرفت‌؟

۱- مسیح سلطنت می‌کند
۲- مسیح از طرف ما صحبت می‌کند
۳- مسیح، در را بسوی خدا گشوده است
۴- مسیح برای ما دعا و شفاعت مي كند.
۵- راه مسیح بسوی پیروزی، پر از رنج است
۶- ما در سلطنت مسیح شریک می‌شویم‌
۷- مسیح عطایای مخصوص به کلیسایش می‌بخشد
۸۸- مسیح‌، خداوند فضا و زمان است‌

چه کسانی وارد حیات جاودان می شوند

چه کسانی وارد حیات جاودانی می شوند؟

کتابمقدس به وضوح نشان می دهد که چگونه میتوان حیات جاودانی را یافت. نخست، ما باید این حقیقت را بپذیریم که بر ضّد خدا گناه کرده ایم: "زیرا همه گناه کرده اند و از جلال خدا قاصِر می باشند" (رومیان 23:3). همۀ ما مرتکب اعمالی شده ایم که نه فقط خدا را خشنود نساخته، بلکه ما را لایق مجازات نموده اند. از آنجا که همۀ گناهان ما به ضّد خدای ابدی صورت گرفته اند، ما شایستۀ مجازات ابدی هستیم. "مزد گناه موت است، اما نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ما عیسی مسیح" (رومیان 23:6).
اما عیسی مسیح، آن پسر ابدی خدا که بدون گناه بود (اول پطرس 22:1)، انسان شد (یوحنا 14:1)، و مُرد تا جریمۀ گناهان ما را بپردازد. "لکن خدا محبت خود را در ما ثابت می کند از اینکه هنگامیکه ما هنوز گناهکار بودیم مسیح در راه ما مُرد" (رومیان 8:5). عیسی مسیح بر روی صلیب جان داد (یوحنا 19 :31- 42)، و مُجازاتی را که ما مُستحّق آن بودیم بر خود گرفت (دوم قرنتیان 21:5). پس از سه روز، او از مُردگان برخاست (دوم قرنتیان 15: 1-4) و پیروزی خود را بر گناه و موت ثابت نمود. "بحسب رحمت عظیم خود، ما را بوساطت برخاستن عیسی مسیح از مردگان، از نو تولید نمود برای امید زنده" (اول پطرس 3:1).
با ایمان، ما می بایستی از گناه خود توبه کرده، به مسیح روی آوریم تا نجات یابیم (اعمال 3 : 29). اگر ما به او ایمان آوریم و مطمئن باشیم که مرگ او بر صلیب تاوان گناهان ما را پرداخت نموده است، او گناهان ما را می بخشد و به ما وعده میدهد که حیات جاودان خواهیم داشت. "زیرا خدا اینقدر جهان را محبت نمود که پسر یگانۀ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد"(یوحنا 3 : 16). "زیرا اگر به زبان خود عیسی خداوند را اعتراف کنی، و در دل خود ایمان آوری که خدا او را از مُردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت" (رومیان 9:10). تنها طریق حقیقی برای دریافت حیات جاودان ایمان به کار بی نقصی است که مسیح بر روی صلیب انجام داد. "زیرا که محض فیض نجات یافته اید و این از شما نیست، بلکه بخشش خداست. و نه از اعمال، تاهیچکس فخر نکند" (افسسیان 2: 8-9).

مزامیر 116

خداوند را محبت مي نمايم زيرا كه آواز و تضرع مرا شنيده است.. زيرا كه گوش خود را به من فرا داشته است... پس مدت حيات خود ، او را خواهم خواند..

ريسمانهاي موت مرا احاطه كرد و تنگيهاي هاويه مرا دريافت ، تنگي و غم پيدا كردم..

آنگاه نام خداوند را خواندم..

آه اي خداوند جان مرا رهايي ده..

خداوند رئوف و عادل است و خداي ما رحيم است.. خداوند ساده دلان را محافظت مي كند .. ذليل بودم و مرا نجات داد..

اي جان من به آرامي خود برگرد، زيرا خداوند به تو احسان نموده است... زيرا كه جان مرا از موت خلاصي دادي و چشمايم را از اشك و پايهايم را از لغزيدن...

موت مقدسان در نظر وي گرانبهاست.

آه اي خداوند ، من بنده تو هستم.. بندهاي مرا گشوده اي .. قرباني هاي تشكر نزد تو خواهم گذرانيد... و نام خداوند را خواهيم خواند..

نذرهاي خود را به خداوند ادا خواهم كرد به حضور تمامي قوم وي..

آياتي از مزمور ١١٦

قوم برگزیده خداوند

  قوم برگزیدۀ خدا
  ۱ آنچه می‌گویم حقیقت است‌. من به مسیح تعلق دارم و دروغ نمی‌گویم‌. وجدان من که از روح‌القدس منور شده به من اطمینان می‌دهد که دروغ نمی‌گویم   ۲ که در دل خود، بار غم سنگینی و دلتنگی بی پایان دارم‌.   ۳ آرزو می‌کردم اگر ممکن می‌شد به خاطر قوم خود خود یعنی قوم یهود که خویشاوندان من هستند، ملعون و از مسیح جدا شوم‌.

چرا پولس رسول چنین غمی عظیم و وجعی دائمی در دل خود دارد؟ زیرا اکثریت یهودیان هم نژادش به عیسی مسیح ایمان نیاورده بودند. هر چند که یهودیان قوم برگزیده و محبوب خدا بودند، اما به علت بی ایمانیشان، فرصت دریافت نجات را از دست داده بودند. عیسای مسیح پیش از هر کار، جهت نجات یهودیان آمد (انجیل متی ۱۵: ۲۴؛ رومیان ۱: ۱۶)، ولی اغلب ایشان او را نپذیرفتند و لذا از این سبب، انجیل به امتها موعظه گردید. پولس رسول، خود جهت بشارت انجیل به امتها مامور شده بود (اعمال ۹: ۱۵؛ غلاطیان ۲: ۸). در نتیجه، امتهای غیر یهودی به مسیح ایمان آوردند. پس از مدت کوتاهی تعداد کسانی که از امتها به مسیح ایمان آورده بودند از شمارۀ مسیحیان یهودی فزونی گرفت.
عظمت غم پولس بحدی بود که حاضر بود که خود از نجات محروم شود، ولی برادران یهودیش به نجات مسیح دسترسی پیدا کنند. محبت و فداکاری و گذشت پولس رسول بحدی بود که مایل بود که جهت نجات دیگران، خود از نعمت حیات جاویدان محروم شود! در عهد عتیق می‌خوانیم که موسی، رهبر بزرگ بنی اسرائیل، یکبار نجات خود را جهت رهایی قومش گرو گذاشت (خروج ۳۲: ۳۰-۳۲).

یکشنبه نخل...

روز یکشنبه نخل بر شما محبوبان خداوند یشوع مسیح مبارک. پیش از این یشوع مسیح بر کوه تابور(نام امروزیاین کوه) با موسی و الیاس، که نمونه و شاهدان عهد عتیق بودند، ملاقات میکند. در این ملاقات است، که آنها به او راز رفتنش را به اورشلیم کاملاً آشکار میکنند. اینکه میباید زجر کشیده و قربانی پسندیده خدا برای فدیه دادن گناهان من و شما و تمام بشریت گردد. او نیز مطیع شده و راهی اورشلیم، آخرین مقصدش میشود. این نیز مکاشفه ای از روح القدس برای مردم بیرون شهر اورشلیم بود که چگونه فریاد میزدند: הוֹשִׁיעָה נָּא: Hoschanaa, „کمکمان کن ". بلی روز  یکشنبه نخل مردمی که به یشوع به عنوان نبی و پیامبر پذیرفته بودند از او یاری میخواهند تا به آنها کمک کرده و آنها را از ظلم روزگار نجات بلکه بره خدا و نجات دهنده از نه تنها از ظلم ظالمان بلکه از اسارت گناه و نتیجه آن، میتوانیم با فریادی فراتر صدا درداده و فریاد بزنیم : הוֹשִׁיעָה נָּא: Hoschana, „کمکمان کن!“) . پادشاه اورشلیم سوار بر کره الاغی با فروتنی می اید واز میان مردم عده ای با نخل وعدهای رداهای خود را در جلوی او پهن کردن .مردم فریاد می زدند خوش امدی ای پسر داود متبارک باد کسی که به نام خداوند می اید .خدای بزرگ او را متبارک سازد ...آمین

هر ایمانداری باید بداند که عیسی برای چه هدفی به این جهان آمد ؟

 هر ایمانداری باید بداند که عیسی برای چه هدفی به این جهان آمد ؟ 
الف ؛ گناه را بردارد ( یوحنا ۲۹:۱ و اول یوحنا ۵:۳ ) 
ب ؛ شیطان را تباه سازد ( عبرانیان ۱۴:۲ )
ج ؛ موت را نیست کند ( دوم تیموتاوس ۱۰:۱ )
د : گمشده را بجوید و نجات بخشد ( لوقا ۱۹: ۱۰ )
ه : حیات جاودانی عطا کند ( یوحنا ۶ : ۴۷ و یوحنا ۱۰:۱۰ )

2_ هر ایماندار باید بداند که در عیسی مسیح هیچ گناهی نبود و نیست .
( اول یوحنا ۳: ۵ . یوحنا ۴۶:۸ .متی ۴:۲۷ ‌.یوحنا ۳۸:۱۸ .دوم قرنتیان ۲۱:۵ و اول پطرس ۱۹.۱۸:۱ و اول پطرس ۲۲:۲ )

3_ هر ایمانداری باید بداند که به چه  ایمان آورده است.
( ایوب ۱۵:۳۱ .ایوب ۱۹_۲۵:۲۷ ‌.دانیال. ۳_۱۵:۱۸ .دوم تیموتاوس ۱:۱۲)

4_ هر ایماندار باید بداند که خدا همه گناهان او را در مسیح از بین برده است . 
( اشعیا ۱: ۱۸ . مزمور ۱۰۳ : ۱۲. اشعیا ۳۸ : ۱۷. میکا ۷: ۱۹ اشعیا ۴۳: ۲۵ . اشعیا ۴۴ : ۲۲ . اول یوحنا ۱: ۷ و مکاشفه ۱: ۵ )

5_ هر ایمانداری باید بداند که به چه قیمتی خریده شده است . ( اول قرنتیان ۶: ۲۰ . اول قرنتیان ۷: ۲۳ . اول پطرس ۱: ۱۸،۱۹ و مکاشفه ۵: ۹ ) .

6_ هر ایماندار باید بداند که حیات جاودان دارد . 
( یوحنا ۳: ۳۶ . یوحنا ۵: ۲۳ . یوحنا ۶ : ۳۹_ ۴۰ و ۴۷ . یوحنا ۱۰: ۲۸ . اول ۱۴:۳. ۵: ۱۱_۱۲ و ۲۰ و فیلیپیان ۱: ۲۱ )

7_ هر ایماندار باید بداند که بدن او هیکل خدا ، مسیح و روح القدس است . 
( عبرانیان ۳: ۶ ‌. یوحنا ۱۴ : ۲۰و ۲۳ . اول قرنتیان ۳: ۱۶_۱۷. ۶: ۱۹ . افسسیان ۲: ۲۱_۲۲ و دوم قرنتیان ۶: ۱۴_ ۱۸ )

8_ هر ایماندار باید بداند که چگونه تولد تازه یاقته و خدا در او ساکن است ‌. 
( یوحنا ۱: ۱۳ . اول قرنتیان ۱۲: ۱۳ . غلاطیان ۴_۶ . افسسیان ۱: ۱۳ . تیطس ۳: ۵ و اول یوحنا ۴: ۱۳)

9_ هر ایماندار باید دلیل شناخت و محبت کردن خدا را بداند . 
( اول یوحنا ۲: ۳_۷ . ۴: ۷ و ۲۰ ، ۲۱ . اول قرنتیان ۱۳: ۱_۸)

10_ هر ایماندار باید بداند که در زندگی زحمت خواهد کشید. 
( فیلپیان ۱: ۲۹ . مزمور ۳۴: ۱۹ ‌ یوحنا ۱۶: ۲۳ . دوم تیموتاوس ۳: ۱۲ . عبرانیان ۱۰: ۳۲_ ۳۴. دوم قرنتیان ۶: ۳_۵ ‌ اعمال رسولان ۱۴: ۲۲. دوم قرنتیان ۱: ۵ و رومیان ۸: ۱۷ )

11_ هر ایماندار باید بداند که هیچ قدرتی نمی تواند او را از محبت خدا در مسیح جدا سازد . 
( رومیان ۸: ۳۵_ ۳۹ )

۱2_ هر ایماندار باید بداند که پادشاه است وبا مسیح سلطنت خواهد کرد.
(دوم تیمو تاموس ۲: ۱۱_۱۲ .مکاشفه ۱ :۶ .۲: ۲۶_۲۷ .۵: ۱۰و۲۰: ۴و۶ )

13_ هر ایماندار باید بداند که او مامور گسترش ملکوت خداست . 

( دوم قرنتیان ۵: ۱۸_ ۱۹ . متی ۲۸ : ۱۹_ ۲۰. مرقس ۱۶: ۱۵_ ۱۶ . یوحنا ۲۰ : ۲۱ )

۱4_ هر ایمانداری باید بداند روزی جلو مسند مسیح خواهد ایستاد . 
( دوم قرنتیان ۵: ۱۰. و اول پطرس ۴: ۱۷ )

خداوند با من است: مرقس باب 2 آیه 17

خداوند با من است: مرقس باب 2 آیه 17: ۱۷ عیسی چون این را شنید، بدیشان گفت: «تندرستان احتیاج به طبیب ندارند بلکه مریضان. و من نیامدم تا عادلان را بلکه تا گناهکاران را به توبه دعو...

مرقس باب 2 آیه 17

۱۷ عیسی چون این را شنید، بدیشان گفت: «تندرستان احتیاج به طبیب ندارند بلکه مریضان. و من نیامدم تا عادلان را بلکه تا گناهکاران را به توبه دعوت کنم.»
👇👇👇
برخی از کاتبان که فریسی بودند، نمی‌پسندیدند که عیسی با گناهکارانی مانند باجگیران غذا بخورد. بار دیگر می‌بینیم که انسانها چه زود از کارهای نیک انتقاد می‌کنند. لیکن عیسی پاسخ داد: «نیامده‌ام تا عادلان را بلکه تا گناهکاران را دعوت کنم» (آیه ۱۷). عادلان کسانی هستند که همچون فریسیان خود را عادل می‌شمردند. ایشان به گمان خود نیازی به نجات دهنده ندارند. ایشان به عیسی گوش فرا نمی‌دهند. تنها کسانی می‌توانند دعوت عیسی را تشخیص دهند که می‌پذیرند که گناهکاراند؛ و تنها کسانی از لحاظ روحانی شفا می‌یابند که آماده‌اند توبه کنند.
 عیسی تنها طبیب جسم نیست؛ او طبیب جان و روح نیز هست. بیماری اصلی روح و جان، گناه است. طبیب دیگری به جز عیسی وجود ندارد که بتواند جان را از گناه شفا دهد.
طبق متی ۹: ۱۳۳؛ عیسی به فریسیان یادآور شد که خدا از طریق هوشع نبی فرموده است که «رحمت می‌خواهم، نه قربانی» (هوشع ۶: ۶).فریسیان می‌پنداشتند که با گذراندن قربانی‌های مناسب و با به جا آوردن شریعت موسی، می‌تواند مقبول خدا واقع شوند؛ لیکن عیسی می‌گوید که چیزی که مورد پسند و رضای خدا است، رحمت و شفقت است. عیسی به جای احتراز از گناهکاران و محکوم کردن ایشان، یعنی کاری که فریسیان می‌کردند، نزد ایشان می‌رفت، آنان را محبت می‌نمود و می‌بخشد.

آیا مشگل من بزرگتر است یا خلقت خدا ؟

چگونه نگاه می کنیم و با مشکلی که روبروی ماست چگونه برخورد می کنیم؟
نا امیدی به سراغمان می آید؟
دلسرد از ادامه می شویم؟  و
خسته و ضعیف می شویم؟
بله وقتی که به مشکلت فکر می کنی، اینگونه هم خواهد شد. ایمان، یعنی به آنچیزی که نمی بینی، امید داشته باش.
خدا را شکر گزار هستیم که خلقت بسیار عظیم او را شاهد هستیم و او تنها با کلامش گفت و خلق شد. وقتی که به خدا و شکوه و عظمت او تفکر می کنیم و همچنین به آسمان او تمرکز کنیم، آنگاه خواهیم دید که حقیقتأ مشکل ما در برابر قدرت بینهایت عظیم خدا، دانه ای ارزن بیش نیست. ولی اگر ایمان آن را نداشته باشیم، آنگاه این دانه ارزن تبدیل به کوهی برای ما می شود و تکان دادن آن سخت می شود. با زور و نگاه انسانی، تنها خستگی و ناامیدی سراغ ما می آید،خدایی که در تمام دورانها کارها و معجزات او بس بسیار بوده و خلقت او بسیار عظیم بوده، امروز نیز مشکل تو در نزد او همچون دانه ای ارزن است.

محبت عیسی مسیح برای فرزندانش....

حال سه تا از موهبت‌های الهی را که در ایمان به عیسی مسیح به ما هدیه شده می‌‌شناسیم.
۱۱ -به خاطر ایمان ما به عیسی مسیح، حال رابطه‌ای مستقیم و شخصی با خدای یگانه - دانای مطلق - قادر مطلق و
همیشه در همه جا حاضر به ما هدیه شده است.
 یگانه پسر خداوند، شبان نیکویی است که با اشتیاق شدید و بدون هیچ قید و شرطی، همواره دلسوزانه در حال مواظبت و سر پرستی از ماست.
او نهایت سعی خود را خواهد نمود تا ما را در ارتباط با خود نگاه دارد.
 حتی زمانی که ما مرتکب گناهی می‌‌شویم، باز او صبورانه و دلسوزانه، برای بازگشت ما از راه‌های گناه آلود خود، با ما مانده و ما را هرگز ترک نخواهد نمود.
 چه آرامش خاطر پر ارزشی که از این حقیقت به دست می‌‌آوریم.

۲ -موهبت عظیم دیگری که از ایمان به عیسی مسیح نصیب ما می‌‌گردد این است که، "ما این اطمینان خاطر را
 خواهیم داشت که او همانند دوستی کاملا قابل اعتماد و با وفا - همیشه برای کمک و راهنمأیی ما آماده می‌‌باشد."
مسیح این دوست با وفای ما در همهٔ اوقات زندگی با ماست.
چه در اوقات دشوار و سختی‌ها و چه در مواقع شادمانی و راحتی.
 بله خداوند آن رابطهٔ شخصی با معنأیی را به ما تقدیم می‌‌کند که همهٔ انسانها در اشتیاق به دست آوردن آن به سر می‌‌برند.
 تنها در داشتن یک چنین رابطهٔ مستقیم و صمیمی شخصی با اوست که تشنگی و اشتیاق شدید ما بر طرف می‌‌گردد.
 آن احساس کمبودی که ما در روح و جان خود داریم، فقط با داشتن رابطه‌ای شخصی با مسیح پر می‌‌گردد.
 سیرابی و رضایتی که از داشتن رابطه با مسیح به دست می‌‌آوریم، موقتی - شرطی و زود گذر نیست، بلکه پایدار و جاویدان.

۳ - موهبت که در ایمان به عیسی مسیح - خداوند به ما هدیه می‌‌فرماید این است که، "او روح القدس خود را به ما می‌‌بخشد تا از آن به بعد او، مشاور، یاور و راهنمأیی باشد برای قادر ساختن ما در اجرای خواست و اراده‌اش در زندگی مان.
دوستان، خداوند شبان نیکو - دوست و معلمی دانا، توانا و دلسوز است که همواره با ماست!
 هدیهٔ ارزشمند او در ایمان به مسیح، ما را رستگار ساخته و قادر می‌‌گرداند تا زندگی پر برکتی در این دنیا داشته و پس از مرگ در حضور خود تا ابد نگاهداری فرماید.
 شما را تشویق می‌‌کنم تا فواید این هدیهٔ ارزشمند خداوند را آنگونه که به راستی هست در کلامش مطالعه نموده و بشناسید.
 اجازه بدهید تا شناخت صحیح از مسیح، شما را با آن برکات عظیم و ابدی که برایتان به ارمغان آورده آشنا سازد.
 نگذارید مسیح - این پر ارزش‌ترین هدیهٔ خداوند، در بسته بندی باز نشده و ناشناخته برای شما باقی بماند.
 همین امروز او را به بهترین نحو ممکنه بشناسید تا برکات ابدی خود را به شما هدیه نماید

هفت سخن عیسی مسیح بر صلیب....

هفت سخن عیسی مسیح وقتی بر صلیب بود....

سخن اول
 آخرین سخنان انسان به‌هنگام مرگ، بیانگر شخصیت واقعی او هستند. عیسی مسیح بر روی صليب، هفت سخن بیان کرد. نخستین سخن او بر صلیب این بود: "ای پدر، اینان را ببخش زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند".

سخن اول | قسمت دوم
 مسیح بر روی صلیب برای قاتلین خود از خدا طلب رحمت و بخشش نمود، زیرا او خودمحور و انتقام‌جو نبود، بلکه در فکر انسان‌ها بود. ما نیز باید از مسیح الگو بگیریم و در مقابل بدی، بدی نکنیم بلکه بدی را با خوبی شکست دهيم.

سخن دوم
 وقتی عیسی بر روی صلیب بود، یکی از دو مجرمی که با او مصلوب شده بودند، در همان حالت مأیوس‌کننده ایمان آورد که او خداوند و نجات‌دهنده است. عیسی نیز به او فرمود: "خاطرجمع باش، امروز با من در فردوس خواهی بود".

سخن سوم
 در پای صلیب عیسی، مادرش مريم و شاگرد محبوبش یوحنا، ایستاده بودند. عیسی به مادرش فرمود: "اینک پسرت" و به یوحنا فرمود: "اینک مادرت". عیسی حتی در آن شرایط دردناک، در فکر کمک به انسان‌های دردمند بود.

سخن چهارم
 عیسی بر روی صلیب فرمود: "خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کردی؟". گناهان همۀ ما انسانها که روی صليب بر عیسای خداوند گذارده شده بود، او را از پدر آسمانی‌اش که بر گناه نمی‌نگرد جدا ساخته بود، زیرا در نظر خدای پاک و مقدس، گناه موضوعی بسیار جدی می‌باشد.

سخن پنجم و سخن ششم
 پنجمین سخن عيسی بر صلیب این بود: "تشنه‌ام". این به ما می‌آموزد که باید فروتن باشیم و نیازهای خود را به دیگران ابراز کنیم. ششمین گفتار او نیز این بود: "تمام شد". بلی، عيسی کار نجات بشر را به اتمام رسانيد.

سخن هفتم
 هفتمين و آخرین گفتار مسیح بر روی صلیب این بود: "ای پدر، روح خود را به تو تسلیم می‌کنم". ما نیز باید تمام زندگی و نگرانیهای خود را به خدا بسپاریم و در همه چیز به پدر آسمانی‌مان توکل کنیم

یک مسیحی کیست؟

 مسیحی واقعی کسی است که اعتماد خود را بر شخص عیسی مسیح نهاده و به این حقیقت ایمان دارد که مسیح بر روی صلیب مُرد تا جریمۀ گناهان او را پرداخت نماید و پس از سه روز از مُردگان برخاست تا پیروزی خود را بر مرگ ثابت نماید، و به همۀ آنانی که به او ایمان آورند حیات جاودانی می بخشد. یوحنا 12:1 می گوید: «و اما به آن کسانی که او را قبول کردند قدرت داد تا فرزندان خدا گردند، یعنی به هر که به اسم او ایمان آورد.» یک مسیحی واقعی شخصی است که زندگی جدید در مسیح به او عطا شده است؛ او قسمتی از خانوادۀ حقیقی خداست؛ او فرزند راستین خدا شده است. آنچه ثابت می کند شما یک مسیحی واقعی هستید عبارت است از: محبت نمودن دیگران و اطاعت از کلام خدا (اول یوحنا 4:2 ؛ اول یوحنا 10:2)

ترس در ایمانداران

وقتی مرتکب اشتباهی میشوید، شیطان کوشش میکند تا شما را
مأیوس و دلسرد کند و این فکر را به ذهنتان میآورد که « من
فرزند خدا نیستم والا مرتکب چنین کارهایی نمی شدم>
بعضی ازمسیحیان جدید دچار تشویش شده، شک به دل خود
راه میدهند و به خود میگویند:
«من نمیتوانم زندگی مسیح وار
داشته باشم.
خیلی مشکل است.
ممکن است ً مجددا به زندگی قبلی
خود برگردم و از خداروگردان شوم. من آن تغییری راکه مسیحیان
میگویند، در خودم احساس نمیکنم. از شادی نجات برخوردار
نیستم. نه! نه! فکر نمیکنم نجات یافته باشم »
آیا هیچ اتفاق افتاده که با این گونه افکار پر از شک و تردید
به مبارزه بپردازید؟
به یاد داشته باشید که آنها از ابزار دشمنی
هستند که میکوشد شما را مأیوس ساخته، شکست بدهد.
برخی از مردم ممکن است شادی بیشتری در هنگام نجات
احساس کنند و بعضی نیز کمتر. بنابراین، نمیتوان فقط به
احساسات تکیه کرد.
وقتی برای برکات خدا، او را شکر کنید،
شادی شما افزوده خواهد شد. به خاطر داشته باشید که نجات
شما به احساس شما بستگی ندارد؛ نجات شما بستگی دارد به
امانت و وفاداری خدایی که زندگی و روح خود را به وی
سپرده اید.
اگر افتاده اید، فکر نکنید که دیگر نمیتوانید برخیزید. هر
اشتباهی را که باعث افتادن شده، به خدا اعتراف کنید تا شما را
 ببخشد و باز شما را برخیزاند.

عزیزان هر بار که نزد خداوند اعتراف میکنید و از گناه خود پشیمان و غمگین و شرمنده شده‌اید نه تنها با توبه ، بخشش خداوند رو دریافت میکنید،بلکه خداوند شما را در بیشتر از گذشته در روح قوی ساخته تا برخیزید و مشتاق تر و نیرومندانه در مسیر ایمان پیروزمندانه پیش روید

چه زمانی جواب دعا را نمیگیریم

1گاهی زندگی ما در چهارچوب کلام نیست و به شباهت خدا نیستیم. عیسی مسیح می گوید اگر در من بمانید خواسته های شما اجابت خواهد شد.
اول یوحنا 3 آیه 21 و 22 ای عزیزان، اگر وجدان ما، ما را محكوم نمی‌سازد، ما می‌توانیم با اطمینان به حضور خدا بیاییم و او تمام خواهش‌های ما را برآورده می‌کند زیرا ما بر طبق احكام او عمل می‌کنیم و آنچه را كه پسند اوست بجا می‌آوریم.
یعنی هر وقت دل ما به ما گواهی داد به این معنی که خود ما می دانیم که آیا الان مطابق کلام خدا زندگی می کنیم و در چهارچوب کلام هستیم یا نه.
مگر امکان داره کسی مطابق کلام خدا زندگی کند و جواب دعا نگیرد. ممکن است کمی زمان لازم داشته باشد یا جواب کاملا مطابق خواسته ما نباشد اما جواب خواهد گرفت.

2از طرفی تا شخصیت و کارکتر اصلی ما تغییر نکند جواب نخواهیم گرفت زیرا یکی از اهداف خدا در وارد کردن ما به محدوده دعا این است که ما را و شخصیت و کاریزمای ما را تغییر بدهد و تا این تبدیل در ما صورت نگیرد  جواب خود را از خدا نخواهیم گرفت.
نکته : هیچ چیز به اندازه شرایط سخت و ناراحتی ما را به حضور خدا نزدیکتر نمی کند چون در آنجا هیچ چیزی جز خدا برای ما نمی ماند و دست به دامان خدا می شویم
باغ جتسیمانی یعنی محل روغن گیری و در این باغ روغن زیتون می گرفتند و نکته اینجاست که در پروسه روغن گیری از زیتون روغنی قابل اشتعال و نور دهی است که سختی و فشار بیشتری را تحمل کند و این نشان می دهد که در سختی و فشار بی حد و اندازه است که تبدیل و تغییر می کنیم و قابلیت نور افشانی و پراکندن نور برای خداوند را خواهیم داشت.
اگر همین الان شخصیت عیسی مسیح را به عنوان یک الگو قرار دهیم و آن را بر شخصیت خودمان تطبیق بدهیم متوجه می شویم که چقدر با یک انسان کامل و نیکو که خدا از او خشنود است فاصله داریم.
پس باید چنان بشویم که خدا از ما خشنود بشود و خدا از ما کارکتری شبیه مسیح ساخته باشد.
واین فقط با قرار گرفتن در شرایط سخت و تبدیل شدن انجام می شود و اگر در شرایط سخت قرار گرفتیم به جای گله و شکایت ان را  بپذیریم چرا که خدا در حال تبدیل ما می باشد .
نکته : گاهی اوقات خدا اصلا برای ما جواب ندارد  و باید تحمل کرد.
نکته : صبر ایوب اصلا معنی ندارد و این تعلیم اشتباهی است. زیرا ایوب در این ایام سختی در 38 باب یعنی چندین سال نه تنها صبر ندارد بلکه فقط در حال غر زدن است  و بعد این غر زدن ها خدا در یکصد و هفت آیه از ایوب سوال هایی را می پرسد و ایوب حتی جواب یکی از این سوال ها را نمی داند
ایوب 42 آیه  3 تا 5

چرا خداوند با ما سخن می گویید؟

چرا خدا ميخواهد با ما سخن گويد؟

پاسخ بسيار واضح است؛ چون خدا براى ما اهميت قائل است. خدا همه وقت مراقب ما ميباشد و از اينجهت ميخواهد ما هدايت شده، صداى او را در زندگى روزمره مان بشنويم.
 اگر به خدا اعتماد كنيد، او شما را قدم به قدم به طريقى كه نياز داريد به نوعى كه باعث رنجش تان نگردد هدايت خواهد كرد.
بزرگترين اشتباهى كه يك ايماندار در سفر زندگى روحانى خود انجام ميدهد اينست كه از رفتن در پى هدايت هاى درونى-بيرونى روح خدا وأهمه داشته باشد! 
روميان ٨: ١٤؛ “زیرا آنان که از روح خدا هدایت می‌شوند، فر زندان خدایند.”
 پس نترسيد از اينكه صداى خدا را بشنويد، هم اكنون براى شنيدن صداى خدا وقت بگذاريد. خدا چيزهايى براى گفتن دارد.
 خداوند درهاى آسمان را برايتان ميگشايد و شما ميتوانيد صداى پر از مهر و محبت او را بشنويد. صدايى كه همراه با محكوميت و سرزنش نيست بلكه با خيريت و قلب پر از شفقت پدرانه او ميباشد.

دعا چیست؟؟

عا چیست؟
دعا پیش از همه،همنشینی و رابطهء نزدیک با خداست.این موردی عظیم است که انسان می تواند با خدا رابطهء نزدیک داشته باشد.ورودی داشته باشد به سرای تخت سلطنت او و توجه او را بطلبد.پس به این فکر کن که من و تو چه امتیازی داریم که اجازهء رابطهء نزدیک با قدرتمندترین شخص دنیا(قادر مطلق) را داریم.هر وقت که بخواهیم،روز یا شب،بدون نیاز به هفته ها برنامه ریزی برای ملاقات،همانطور که هستیم،می توانیم به حضورش برویم(بدون تغییر لباس،صورت و ...) ما اجازه داریم تا هر وقت که می خواهیم در حض...

ادامه ...

آرامش در خداوند..

در خداوند آرام بگير
آيا ميدانستيد اولين بار كه در كلام خدا عبارت "فيض" را ميتوانيد بيابيد در سرگذشت نوح ميباشد؟
پيدايش ٦: ٨؛ “اما نوح در نظر خداوند فیض یافت.”
‮‮
معناى اسم "نوح" استراحت ميباشد، در نتيجه، اين آيه نشان ميدهد كه "استراحت" (نوح) در چشمان خداوند فيض دريافت كرد.
عزيزانم، دشمن در صدد است تا شما را از "آرامش" يافتن در خداوند دور سازد.
* چگونه او اينكار را انجام ميدهد؟
با وادار ساختن شما به "تلاش شخصى"!، جاييكه شما بر توانايى خود براى حل مشكلتان اعتماد ميكنيد.
شرير ميخواهد تا شما در حين سردرگمى، ديوانه وار به دور خود براى يافتن راه حل بدويد. احساس نگرانى كنيد و در مشكل قرار بگيريد. اما برعكس خدا براى شما آرامى كامل را ميخواهد، به او اعتماد كنيد و بگذاريد شما را بسوى پيروزى در مسيح رهبرى كند.
به إناجيل نگاه كنيد؛ هيچكس را نخواهيد يافت كه همچون مسيح در آرامى كامل قرار داشته باشد. با اين وجود هيچكس همچون مسيح تأثيرگذار نبود!
سًّر آرامش عيسى مسيح در محبت پدر خود خدا ميباشد، او تنها آنچه را انجام داد كه ميديد پدر خود انجام ميدهد. هرگز نمى بينم كه او هيچ تلاش انسانى را انجام بدهد.
عزيزان، هم اكنون تصميم بگيريد تا از هرگونه تلاش انسانى دست برداريد و در محبتى كه خدا براى شما در نظر دارد آرامى بيابيد. با اعتماد داشتن به عمل كامل مسيح بر روى صليب آرام شويد. شما بدينگونه به او اجازه ميدهيد تا شما را با حكمت الهى اش به راه حلهاى الهى خود رهبرى كند.
بدينطريق اجازه ميدهيد تا فيض او بر زندگى تان افاضه گردد.
فيض او به تنهايى براى شرايط شما كافيست.
فيض او آن اسارت و اعتياد را متوقف ميسازد،
فيض او شما را از آن بيمارى خارج ميكند.
فيض او خلع زندگيتان را پر ميسازد و شما را بسوى يك زندگى پيروزمند رهبرى ميكند.
همين الان در خداوند آرام بگيريد.