چرا خدای که مسیحیت معرفی می کنه متفاوت است؟

خدایی که در دیگر ادیان و مذاهب وجود دارد میخواهد خودش را بر من کوچک بزرگ کند و بر من پادشاهی کند و هرچه او بگوید من انجام دهم و بنده او باشم
ولی خدایی که در مسیحیت وجود دارد خودش زجر انسانی را کشید خودش پادشاه بود اما خود فروتن و کوچک شد تا من احساس ترس نکنم و بدانم خدا عادل است و او آمد تا پادشاهی خودش را با ما تقسیم کند نه اینکه فقط بر ما پادشاهی کند
اگر ما امروز این خدا را میپرستیم و عشق به او داریم برای همین فروتنی و خوب بودن او است تا بر من کوچک نخواهد بزرگی نشان دهد بلکه مرا بلند سازد تا همراه او پادشاهی کنم
زیرا ما خوانده شدیم تا در پاشاهی او شریک باشیم
شکر برای وجود تک تک شما عزیزان هیچگاه امیدتان را نسبت به خدای محبت از دست ندهید زیرا به شیطان هم قدرتی داده شده تا این خدا را انکار کند و در وجود شما داخل شده او را انکار می نماید و امید و محبت و دل خوشی را از شما گرفته و جایش نا امیدی و خشم و کینه و افسردگی را به شما می دهد
و این صفات بدی که به شما می دهد در بی اعتمادی شما نسبت به خدا رخ می دهد
پس هیچگاه نسبت به خدا بی اعتماد نشوید اگر بی اعتمادی وجود دارد اعتماد هم نیز وجود خواهد داشت
اگر بی خدایی وجود دارد قطعا با خدایی هم وجود خواهد داشت و اگر خشم وجود دارد محبت نیز وجود خواهد داشت.چرا خدای 

فرزند خواندگی

فرزند خواندگی یعنی چه؟

ما به واسطه ایمان به مسیح، فرزند خواندگان خدا می‌شویم. این یکی از جنبه‌های نجات ما در مسیح می‌باشد.
ما همگی در اصل بندگان گناه و شیطان می‌بودیم. ما عضو خانواده الهی نبودیم. خدا آفریننده همه انسانهاست اما پدر همه آنان نیست. او فقط پدر آنانی است که به عیسی ایمان می‌آورند. خدا فقط زمانی ما را به خانواده خود می‌پذیرد که عدالت مسیح را به واسطه ایمان قبول نماییم.
فرزند خواندگان از شخصی که ایشان را به فرزندی پذیرفته است، ارث کامل می‌برند. گرچه از لحاظ جسمانی فرزند طبیعی او نیستند، اما از نظر قانونی فرزند او به حساب می‌آیند و از همه امتیازات فرزندی برخوردار می‌گردند. ما نیز گرچه زمانی طبیعتی گناه آلود داشتیم، اما اکنون از طریق مسیح، از لحاظ روحانی، پسران و دختران خدا شده‌ایم و در آسمان، ارثی کامل دریافت خواهیم داشت (رومیان ۸: ۱۵-۱۷؛ غلاطیان ۴: ۳-۷؛ افسسیان ۱: ۴-۵).
دریافت مقام فرزندی خدا یکی از بزرگترین امتیازات و برکات نجات ماست. فرزند خواندگی به این معنی است که طبیعت خدا از طریق روح‌القدس وارد سرشت ما می‌گردد؛ به این معنی است که با خدا مشارکت و رفاقت نزدیکی داریم، همان رفاقت و صمیمیتی که کودک با پدر خود دارد؛ همچنین به این معنی است که زندگی ما باید شایسته مقام فرزند خدا باشد. فرزند خدا بودن امتیاز و شادی بزرگی است؛ در ضمن، مسئولیت بزرگی نیز هست.