در زندگی زمانهایی پیش می آید که شرایط غیر متعارف حاکم می شود و به مرحله ای می رسیم که انگار ایمان ما یک محک حسابی می خورد و نمی دانیم که با شرایط روبرو چگونه مواجه شویم. تا به حالا خوب بوده و همه چیز روی روال عادی به پیش رفته و ما نیز سرگرم زندگی و روزمرگی بودهایم ولی یک زمانی می رسد که شرایط غیر معمول و موانع سخت پیش می آید. به واقعیت موانع و فشارها وجود دارد، مخصوصاً برای یک ایماندار سنگهایی بزرگ ممکن است انداخته شود، که برای مقابله با این شرایط، یک ایماندار باید همیشه آماده باشد وگرنه در روز واقعه سورپرایز شده و ممکن است سکان کنترل زندگی اش از دستش خارج شود. آماده بودن در ایمان مثل سربازی هست که همیشه لباس رزم بر تن دارد و اسلحه خود را به همراه دارد اگر چه جنگی نیست ولی اگر هم جنگ بود آماده هست تا بجنگد. یک ایماندار باید همیشه آماده باشد و روزهای خوش سرگرم لذتهای زندگی نشود تا در روز شریر به زانو در نیاید. با در دعا و کلام ماندن روزانه و وقت گذاشتن در حضور خدا در اول زندگی خود می شود همیشه در ایمان آماده بود. هرقدر بیشتر در حضور وقت بگذاریم بیشتر قوت خواهیم یافت. باید طوری زندگی کرد که همیشه مراقب باشیم و ایمان ما به خواب نرود و یا سرد نشود تا به وقت نیاز در قوت روح القدس باشیم. اگر مشارکت خود را با خداوند کم کنیم آنگاه ضعیف خواهیم شد. ما به مشارکت با خدای زنده در هر زمان نیاز داریم تا قوت را همیشه در هر شرایط داشته باشیم.
آمیین
